به نظر می رسد که استراتژی نوین دولت آمریکا بر سازش با متحدینش در جهت تقویت مواضع برای ستیزی سخت تر با چین استوار شده باشد. یکشنبه شب – 30 سپتامبر 2018 – ترامپ متن بیانیه توافق 3-جانبه تجاری میان آمریکا، کانادا و مکزیک را امضاء نمود و به این ترتیب به نزدیک به 2 سال کشمکش و نگرانی در خصوص چشم انداز پیمان NAFTA پایان داد.

این توافق در حالی صورت می گیرد که چند هفته پیش نیز ترامپ به توافقی مشابه با کره جنوبی دست یافت و مذاکرات دولت وی با ژاپنی ها – دیگر متحد راهبردی آمریکا – در خصوص مراودات تجاری دوجانبه در جریان است. به این ترتیب، آمریکا اکنون با کلیه شرکای تجاری خود که متحد سیاسی اش نیز محسوب می شوند به توافق دست یافته و مذاکرات با اروپا نیز در جریان است و روابط تجاری 2 قطب ناتو از حالت ستیز به فاز آتش بس و مذاکره ارتقاء یافته است.

نکته مهمی که در توافق جدید NAFTA – که به دلیل نفرت ترامپ از ماهیت به زعم او نامنصفانه پیمان قبلی، تحت عنوان جدید USMCA نامگذاری شده – وجود دارد این است که بندهای جدیدی به پیشنهاد آمریکایی ها اضافه شده که مشخصاً جهت جلوگیری از ورود چین به بازار بزرگ آمریکای شمالی طراحی شده اند. برای مثال در این توافق برای قطعات خودرو که از خارج از کشورهای عضو پیمان وارد می شوند سقف مشخص و محدودی تعیین شده است. از سوی دیگر در بند دیگری از توافق آورده شده که اگر یکی از دول 3-گانه عضو بخواهد وارد مذاکرات تجاری با یک «اقتصاد غیر آزاد» بشود، ملزم خواهد بود که از 3 ماه قبل به دیگر اعضای پیمان اطلاع داده و موافقت آنها را جلب کند. پر واضح است که منظور از «اقتصاد غیرآزاد» دقیقاً چین کمونیستی است و طبیعتاً این بند برای جلوگیری از نفوذ چین به منطقه آمریکای شمالی طراحی شده است.

به این ترتیب منطقی است چنین نتیجه گیری کنیم که با توجه به اینکه هدف اصلی ترامپ از به راه انداختن جنگ های تجاری، به زانو درآوردن چین و جلوگیری از رشد بیشتر این رقیب راهبردی بوده است، اکنون وی به دنبال سازش با متحدین قدیمی اش برای تمرکز روی دشمن اصلی – یعنی اژدهای زرد – باشد. در این خصوص، وقتی چشم انداز مواضع چینی ها را در موضع واقعی ضعف خواهیم دید که آمریکا نه به تنهایی، بلکه در قالب یک ائتلاف بزرگ تجاری به چین حمله ور بشود؛ کابوسی که  با توجه به بیانیه مشترک وزرای بازرگانی ایالات متحده، ژاپن و اتحادیه اروپا در محکومیت سیاست های نامنصفانه تجاری از جمله یارانه های دولتی به صنایع داخلی و نیز سرقت حق تالیف و کپی رایت از سوی کشورهای دارای اقتصاد غیرآزاد – بخوانید چین – احتمال تعبیر شدنش افزایشی چشمگیر یافته است.